Strona główna serwisu Strona główna forum

  Grupa:  Zupa storczykowa

 Temat:  Artykuł o Bulbophyllum (niestety po angielsku)
Odpowiedz Pokaż wiadomość 
Autor: Jerzy Dziedzic
E-mail: jerzy.dziedzic@orchidarium.pl
Data: czwartek, 8 kwietnia 2004 12:29:06
Znalazłem artykuł napisany przez autorytet w tej dziedzinie, Davida P. Banksa. Niestety nie mam czasu przetłumaczyć, a znalazłem tu kilka ciekawych szczegółów. Najistotniejszym z nich (przynajmniej dla mnie) było całkowite wyeliminowanie gatunku Bulbophyllum putidum (Mastigion putidum) przez uznanie go za naturalną hybrydę Bulbophyllum appendiculatum i Bulbophyllum fascinator. Banks jednocześnie przywraca gatunek Bulbophyllum fascinator, który został niedawno uznany za synonim (tu nieistniejącego, bo uznanego za hybrydę) Bulbophyllum putidum.
Autor również uważa za błędne wydzielanie nowych rodzajów Cirrhopetalum i Mastigion, utrzymując je wszystkie w obrębie rodzaju Bulbophyllum.

Pozdrawiam,
Jerzy




Bulbophyllum rothschildianum (O’Brien) J.J. Smith
Plus some notes on related species and their hybrids

Text and photos by David P. Banks

Bulbophyllum rothschildianum is a popular species with orchid enthusiasts on account of its unusual flowers and its adaptability to cultivation over a wide range of climates. It is also a reliable bloomer year after year, producing its umbel of up to eight deep maroon flowers on the inflorescence in autumn. Specimen sized plants in full bloom are impressive sights. The lateral (lower) sepals of the individual flower are fused and there are filaments and appendages on the dorsal (upper) sepal and petals. These “flags” move in the slightest breeze and help attract potential pollinators. The labellum is also highly mobile, and nods with the smallest amount of movement, being attached with a flexible hinge. The flowers, which are up to 150 mm tall, give off a slightly unpleasant musty smell that houseflies find most appealing. Best of all, it is readily available from specialist nurseries at most reasonable prices.

It is thought to be endemic to northern India. Very little is known about the origin of the Type plant, named by O’Brien (as Cirrhopetalum rothschildianum) in the Gardeners Chronicle in 1895, with the locality given as “Hills beyond Darjeeling”. It appears to be quite a rare species in the wild, as most of the plants grown by enthusiasts appear to have been in cultivation for a long time, with no recent introductions of jungle collected plants. There is a school of thought that suggests that our cultivated plants have all been derived from one initial shipment consisting of a few different clones. This would stand to reason, as there is little variation detected in plants in nurseries, botanical institutions and private collections. There is however, a large and darker flowered form that has become a sought after cultivar in the USA and elsewhere. This clone, ‘Red Chimney’, has received a First Class Certificate from the American Orchid Society. A very similar clone is grown in Australia, under the name of ‘Wild Fire’. This has received a Highly Commended Certificate from the Australian Orchid Council and I would not be at all surprised if indeed these were the same cultivar, masquerading under two different names. My piece of ‘Red Chimney’ should flower next year, so I will be able to make a detailed comparison then. Whatever the outcome, they are both highly desirable clones.

For such a distinctive and popular orchid, it is astounding that its true identity is often confused. In fact, Bulbophyllum rothschildianum and some of its related species certainly must have an identity crisis due to the suite of names that are frequently misapplied. The original material for a species named by Reichenbach in 1882 as Cirrhopetalum ornatissimum consists of a single flower, with another lodged at Kew Herbarium, which was later drawn in 1916. Line drawings of these taxa were reproduced in 1973 in Gunnar Seidenfaden’s “Notes on Cirrhopetalum”, being Volume 29 of Dansk Botanisk Arkiv. The main differences separating Bulbophyllum ornatissimum from the Type of Bulbophyllum rothschildianum being the split lateral sepals, and slightly less palae (movable projections) on the petals. Plants in cultivation of Bulbophyllum rothschildianum will readily “split” their lateral sepals if stressed by excessive heat during bud development, very low humidity or if the plants have become dry over an extended period of time. Such plants, will flower “normal” the following year, if the prevailing conditions are more favourable. In any case, a study of these facsimile illustrations, reproduced here, indicates that they appear to refer to the same taxon.

It is unfortunate that the first book purely devoted to bulbophyllums, Emly Siegerist’s Bulbophyllums and Their Allies, published in 2001 further clouds the issue. In it, our two duelling species are treated as two different genera, as Bulbophyllum rothschildianum and Mastigion ornatissimum. There are colour illustrations of both entities. Plate 53 is captioned as an “unusual clone of Bulbophyllum rothschildianum”; most likely this is the clone ‘Red Chimney’ whilst Plate 62 is captioned as Mastigion ornatissimum ‘Lil’ AM/AOS, owned by Lil & Henry Severin of Cupertino, California, USA. They are the same species, never mind the different genera bit! On my first visit to California in 1997, Lil Severin gave me a piece of that plant that was awarded in 1973. It is a typical Bulbophyllum rothschildianum, and indistinguishable from the main clone that I grow.

For the time being, I am referring to members of this genus as Bulbophyllum as the treatment of Cirrhopetalum is just too perplexing and inconsistent. There have been numerous proposals to split off the various Sections into individual genera, such as Cirrhopetalum, Mastigion and Rhytionanthos. This somewhat piecemeal approach has received lukewarm acceptance, as there is still widespread confusion over the natural relationships between what appear to be similar groups of species.

But not all plants grown, illustrated (either in books or featured on websites), imported or awarded as “Bulbophyllum ornatissimum” are referrable to B. rothschildianum. Most plants that are imported from nurseries in Thailand and neighbouring parts of Southeast Asia today as “Bulbophyllum ornatissimum” bloom to be either Bulbophyllum appendiculatum or Bulbophyllum fascinator - both being single flowered species. Peter O’Byrne in his recent (2001) book, A to Z of South East Asian Orchid Species, illustrates both Bulbophyllum appendiculatum and Bulbophyllum fascinator (as B. putidum) side by side, which share the same autumn flowering period. Ironically Bulbophyllum appendiculatum is the correct name for the plant most people have labelled as Bulbophyllum putidum, whilst true Bulbophyllum putidum could possibly be a natural hybrid between Bulbophyllum appendiculatum and Bulbophyllum fascinator. The colour photo (Plate 41) in Hortus Botanicus Leiden (1998) suggests such a combination. Yes, it can be confusing!

At times its been suggested that Bulbophyllum wendlandianum from Myanmar (Burma) and Thailand could be a smaller version of Bulbophyllum rothschildianum. This is categorically dismissed as Bulbophyllum wendlandianum always blooms from semi-developed soft new growths and it has a distinctive late spring to early summer flowering pattern. In fact the inflorescences announce their upcoming floral display not long after the new growths are initiated and start differentiating. Bulbophyllum rothschildianum blooms six months later (or did so six months earlier!), and only off fully mature and hardened growths. The blooms of both species are instantly recognisable. Bulbophyllum longissimum is a distinctive long-flowered species that can sometimes be confused with its hybrid progeny.

The following table provides a snapshot of the recommended names for the five distinct species already mentioned in this article, along with recent synonyms.

Suggested Taxonomy for species Bulbophyllum discussed in this paper.

Correct Name Recent Synonyms
Bulbophyllum rothschildianum Bulbophyllum ornatissimum Cirrhopetalum rothschildianum Mastigion ornatissimum
Bulbophyllum appendiculatum Bulbophyllum putidum Cirrhopetalum appendiculatum Mastigion appendiculatum
Bulbophyllum fascinator Cirrhopetalum fascinator
Bulbophyllum longissimum Cirrhopetalum longissimum
Bulbophyllum wendlandianum Cirrhopetalum collettii Cirrhopetalum wendlandianum


Cultivation
With the exception of the species B. longissimum, which requires a minimum winter temperature of 12ºC (and grows in my heated glasshouse), I grow all of the above-mentioned species and many of the listed hybrids under 70% shadecloth in western Sydney, New South Wales. Here the plants experience brief temperatures at or slightly below the frost level in winter and also take the extreme heat of summer, as long as the plants are shaded, in a humid environment with ample circulating fresh air. They will withstand quite a range of environments, and I have seen healthy plants grown out of doors from temperate to tropical climates.

The plants may be grown in squat plastic pots, terracotta saucers (with ample drainage holes), hanging or slatted baskets in a bark based medium with the addition of perlite, gravel and chopped sphagnum moss. They will also perform well on treefern slabs and plaques, with the roots happily penetrating the fibres. Slabs of cork bark may also be used, but obviously require extra watering and for this reason is best suited for mature, specimen sized plants.

These bulbophyllums like to be watered regularly in the warmer months, tapering this off slightly in the winter. As long as the plants have excellent drainage, it is pretty hard to kill these epiphytes with too much water. Fertilise as you would your other orchids, but only at half strength and only whilst the plants are in active growth.

Odpowiedz Pokaż wiadomość 
Autor: Mariusz Wójcik
E-mail: arkady@ursus.ar.lublin.pl
Data: czwartek, 8 kwietnia 2004 22:26:49
Witam
Podjąłem się na szybko tłumaczenia i mam nadzieję, że mimo kilku niedoskonale przetłumaczonych zdań będzie ono zrozumiałe dla innych osób. Dla mnie jest to bardzo ciekawa grupa storczyków.
Może Pan (J.D) go zamieścić wśród tłumaczonych tekstów o uprawie gatunków oczywiście po uprzedniej korekcie.


Bulbophyllum rothschildianum (O?Brien) J.J. Smith
Dodatkowo pewne informacje o spokrewnionych gatunkach i hybrydach.
Tekst i fotografie David P. Banks

Bulbophyllum rothschildianum jest popularnym gatunkiem wśród miłośników storczyków ze względu na jego niezwykłe kwiaty oraz adaptację do warunków uprawy w szerokim zakresie klimatów. Kwitnie także niezawodnie co roku, wytwarzając parasol do ośmiu głęboko purpurowych kwiatów w kwiatostanie w okresie jesieni. Rośliny okazałych rozmiarów w pełni kwitnienia stanowią imponujący widok. Boczne (niższe) zewnętrzne płatki okwiatu pojedynczego kwiatu są połączone i są tam nitki i wyrostki na grzbietowym (górnym) płatku i płatkach wewnętrznych. Te ?flagi? poruszają się przy najlżejszym wietrze i pomagają zwabić potencjalnych zapylaczy. Warżka jest także silnie ruchoma i kołysze się przy najmniejszym poruszeniu, gdyż jest przymocowana na elastycznych zawiasach. Kwiaty, które mają do 15 cm długości, wydają nieco nieprzyjemny zapach stęchlizny który jednak jest pociągający dla much. Najlepsze z tego jest to, że jest dostępny w specjalistycznych szkółkach w dość rozsądnych cenach.

Jest uważany za gatunek endemiczny dla północnych Indii. Niewiele wiadomo o pochodzeniu typowej rośliny, nazwanej przez O?Briena (jako Cirrhopetalum rothschildianum) w Kronice Ogrodników w 1895 r. gdzie rejon pochodzenia opisano jako ?Góry poza Darjeeling?. Wydaje się być dosyć rzadkim gatunkiem w naturze, gdyż większość roślin uprawianych przez hodowców wydaje się być uprawianymi od długiego czasu i brak jest ostatnio introdukcji spośród roślin zbieranych w dżungli. Istnieje pogląd który sugeruje, że wszystkie nasze uprawiane rośliny wywodzą się z początkowego transportu zawierającego kilka różnych klonów. To nusi być logiczną przyczyną tego, że jest niewielkie zróżnicowanie odkryte w roślinach w szkółkach, instytucjach botanicznych i prywatnych kolekcjach. Jest jednakże duża i ciemniej kwitnąca forma która stała się poszukiwana po wyhodowaniu w Stanach i gdzie indziej. Klon ten, ?Red Chimney?, uzyskał First Class Certificate (FCC) od American Orchid Society (AOS). Bardzo podobny klon jest uprawiany w Australii pod nazwą ?Wild Fire?. Ten klon uzyskał Highly Commended Certificate od Australian Orchid Council i nie byłbym zaskoczony jeśli w istocie są to te same kultywary (odmiany uprawne) ukryte pod dwiema różnymi nazwami. Mój ?Red Chimney? powinien zakwitnąć w przyszłym roku, tak więc będę mógł wtedy poczynić dokładne porównania. Jakikolwiek będzie ich wynik, obydwa są klonami godnymi pożądania.

Dla tak wyróżniającego się i popularnego storczyka, zdumiewające jest to, że jego prawdziwa tożsamość jest często pogmatwana. W rzeczywistości Bulbophyllum rothschildianum i pewne z pokrewnych mu gatunków musiały mieć kryzys tożsamości podczas nadawania nazw gdyż są one często pomieszane. Pierwotny materiał na gatunek nazwany przez Reichenbacha w 1882 jako Cirrhopetalum ornatissimum zawierał pojedynczy kwiat, z innym umieszczonym w Herbarium w Kew, który był później narysowany w 1916 r. Rysunek kreskowy tego taksonu był później reprodukowany w 1973 w Gunnar Seidenfaden?s ?Notatki o Cirrhopetalum?, Volume 29, Duńskiego Archiwum Botanicznego. Główną cechą różniącą Bulbophyllum ornatissimum od typowego Bulbophyllum rothschildianum jest pęknięcie bocznych płatków zewnętrznych i nieznacznie mniejsze ruchome wybrzuszenie na płatkach wewnętrznych. Uprawiane rośliny Bulbophyllum rothschildianum łatwo rozdzielają swoje boczne płatki jeśli są stresowane podczas rozwoju pąków przez nadmierny upał, bardzo niską wilgotność lub jeśli rośliny stają się przesuszone przez dłuższy czas. Takie rośliny będą kwitły normalnie w następnym roku, jeśli panujące warunki będą bardziej korzystne. W innym przypadku studiowanie tych ilustracji, reprodukowanych tutaj, wskazuje że wydają się one odsyłać do tego samego taksonu.
Pechowe jest to, że pierwsza książka poświęcona rodzajowi Bulbophyllum, Emly Siegerist?s ?Bulbophyllums and Their Allies?, opublikowana w 2001 r. dalej zaciemnia tę sprawę. W niej nasze dwa gatunki traktowane są jako dwa różne rodzaje Bulbophyllum rothschildianum i Mastigion ornatissimum. Są tam kolorowe ilustracje obydwu jednostek. Rycina 53 podpisana jest ?niezwykły klon Bulbophyllum rothschildianum?; Najprawdopodobniej jest to klon ?Red Chimney? podczas gdy Rycina 62 podpisana jest jako Mastigion ornatissimum ?Lil? AM/AOS, własność Lil & Henry Severin of Cupertino, California, USA. To są te same gatunki, nic nie szkodzi podział na różne rodzaje! Podczas mojej pierwszej wizyty w Kaliforni w 1997, Lil Severin dała mi kawałek tej rośliny która została nagrodzona w 1973 r. Jest to typowe Bulbophyllum rothschildianum, nie dające się odróżnić od głównego klonu który ja uprawiam.

Na razie, przekierowuję członków tego rodzaju jako Bulbophyllum, gdyż traktowanie ich jako Cirrhopetalum jedynie wprawia w zakłopotanie i jest niezgodne z prawdą. Były liczne propozycje podzielenia różnych sekcji na oddzielne rodzaje takie jak Cirrhopetalum, Mastigion and Rhytionanthos. To nieco częściowe podejście uzyskało chłodną akceptację, jako, że jest ciągle powszechny zamęt ponad naturalnymi związkami pomiędzy jak wydaje się grupą podobnych gatunków.

Lecz nie wszystkie uprawiane rośliny, zilustrowane (obojętnie czy w książkach czy zamieszone na stronach internetowych), importowane lub nagradzane jako ?Bulbophyllum ornatissimum? można przekierować do gatunku B. rothschildianum. Większość roślin importowanych ze szkółek w Tajlandii i sąsiadujących części Południowej Azji kwitnących dzisiaj jako ?Bulbophyllum ornatissimum? są to albo Bulbophyllum appendiculatum albo Bulbophyllum fascinator ? obydwa gatunki kwitnące pojedynczym kwiatem. Peter O?Byrne w swojej ostatniej (2001) książce, A to Z of South East Asian Orchid Species, ilustruje oba gatunki Bulbophyllum appendiculatum i Bulbophyllum fascinator (jako B. putidum) obok siebie, które mają ten sam okres kwitnienia jesienią. Ironicznie Bulbophyllum appendiculatum jest prawidłową nazwą rośliny którą większość ludzi ma oznaczona jako Bulbophyllum putidum, podczas gdy prawdziwe Bulbophyllum putidum może być prawdopodobnie naturalną hybrydą pomiędzy Bulbophyllum appendiculatum i Bulbophyllum fascinator. Kolorowa fotografia (Rycina 41) w Hortus Botanicus Leiden (1998) sugeruje taką kombinację. Tak, to może być mylące!

Czasem sugeruje się, że Bulbophyllum wendlandianum z Myanmar (Birma) i Tajlandii może być mniejszą odmiana Bulbophyllum rothschildianum. Należy to kategorycznie odrzucić gdyż Bulbophyllum wendlandianum zawsze kwitnie z częściowo rozwiniętych, miękkich nowych przyrostów i ma wyróżniający schemat kwitnienia w okresie późnej wiosny do wczesnego lata. W rzeczywistości kwiatostany zapowiadają swój nadchodzący pokaz kwitnienia niedługo po tym jak nowe przyrosty zaczynają rosnąć i zaczynają się odróżniać. Bulbophyllum rothschildianum kwitnie sześć miesięcy później (lub sześć miesięcy wcześniej!) i jedynie na w pełni dojrzałych przyrostach. Kwiaty obydwu gatunków są natychmiast rozpoznawalne. Bulbophyllum longissimum jest wyróżniającym się gatunkiem o długich kwiatach który czasem może być mylony ze swoim hybrydowym potomstwem.
Następujące tabele dostarczają zdjęcia zalecanych nazw dla pięciu różnych gatunków już omówionych w tym artykule, wraz z ich ostatnimi synonimami.

Sugerowana taksonomia dla gatunków Bulbophyllum omawianych w tym dokumencie.

Prawidłowa nazwa Ostatni synonim
Bulbophyllum rothschildianum Bulbophyllum ornatissimum Cirrhopetalum rothschildianum Mastigion ornatissimum
Bulbophyllum appendiculatum Bulbophyllum putidum Cirrhopetalum appendiculatum Mastigion appendiculatum
Bulbophyllum fascinator Cirrhopetalum fascinator
Bulbophyllum longissimum Cirrhopetalum longissimum
Bulbophyllum wendlandianum Cirrhopetalum collettii Cirrhopetalum wendlandianum


Uprawa
Z wyjątkiem gatunku B. longissimum, który wymaga minimalnej temperatury w okresie zimowym 12?C (i rośnie w mojej ogrzewanej szklarni) uprawiam wszystkie wyżej omówione gatunki i wiele z wymienionych krzyżówek pod 70% tkaniną ocieniającą w zachodnim Sydney, w Nowej Południowej Walii. Tutaj rośliny doświadczają zimą na krótko temperatur nieco nad lub poniżej punktu zamarzania wody i doznają także ekstremalnych upałów latem, tak długo jak rośliny są cieniowane, w wilgotnym środowisku z obfitą cyrkulacja świeżego powietrza. Wytrzymują całkiem szeroki zakres czynników środowiskowych i widziałem zdrowe rośliny uprawiane na zewnątrz w klimacie umiarkowanym do tropikalnego.

Rośliny można uprawiać w przysadzistych plastikowych doniczkach, sosjerkach z terrakoty (z dużymi otworami do drenażu), w wiszących koszach w podłożu opartym na mieszance kory z dodatkiem perlitu, żwiru i pociętego mchu torfowca. Dobrze rosną także na deszczułkach i tabliczkach z paproci drzewiastej, z korzeniami wnikającymi pomiędzy włókna. Deszczułki z kory dębu korkowego również można wykorzystywać, lecz oczywiście wymagają one dodatkowego podlewania i z tego powodu są najbardziej zalecane dla dojrzałych, okazałych roślin.

Te gatunki bulbophyllum lubią regularne podlewanie w czasie upalnych miesięcy, a w okresie zimowym zmniejsza się ilość wody. Tak długo jak rośliny maja doskonały drenaż, trudno jest zabić te epifity zbyt obfitym podlewaniem. Nawozić należy tak jak inne storczyki, lecz tylko połową dawki nawozu i wyłącznie gdy rośliny są w okresie wzrostu.


Odpowiedz Pokaż wiadomość 
Autor: Jerzy Dziedzic
E-mail: jerzy.dziedzic@orchidarium.pl
Data: czwartek, 8 kwietnia 2004 22:59:31
Suuuuper....rewelacja

Bulbophyllum rothschildianum jest w pakiecie arkuszy uprawowych. Na pewno dodam cały ten artykuł do opisu uprawy w dziale A do Z.

Pozdrawiam,
Jerzy

Odpowiedz Pokaż wiadomość 
Autor: KRASNAL
E-mail: kkrasnal@op.pl
Data: piątek, 2 lipca 2010 14:33:51
Poszukuje książki dotyczącej uprawy Bulbophyllum - warunki uprawy, zdjęcia itd.

Pozdrawiam Krasnal

Odpowiedz Pokaż wiadomość 
Autor: Marta
E-mail: martusc@o2.pl
Data: piątek, 2 lipca 2010 22:41:04
Jest książka o bulbophyllum w księgarni wysyłkowej:
krainaksiazek.pl
tematyka: Gardening - Flowers - Orchids
Tytuł ,,Bulbohyllums and Their Alleies,, by Emly A. Siegerist cena 174zł
Można też poszperać wg tytułu i może się zdarzyć że w innym miejscu wyjdzie taniej.
Marta

Odpowiedz Pokaż wiadomość 
Autor: Piotr Markiewicz
E-mail:  
Data: sobota, 3 lipca 2010 00:49:11
Krasnal jest na rynku 6 podstawowych książek wyłącznie o Bulbophyllach wszystkie po angielsku i większość bardzo droga, najpopularniejsza z nich została już wymieniona jak się uprzesz to moge załatwić ją za około 26 GBP, i tak naprawde to chyba jedyna w której sa porady uprawowe. Pozostałe są bardziej botaniczno naukowe jak choćby:

"Orchids of Borneo: Bulbophyllum v. 2" Jaap J. Vermeulen - ładna, nowa Pan JJ jest na topie obecnie Bulbophyllum; trochę fotek dokładne rysunki i opisy morfologiczne roślin - zero porad hodowlanych.

"Orchids of India: Biodiversity and Status of Bulbophyllum Thou. v. 2" by Augustine Johns, Yogendra Kumar, and Jauti Sharma - ciekawa choć stara książka przypomina prace magisterską... choć w drugiej części są nawet chromosomów zdjęcia, ale cóż Indie tak... i oczywiśćie dotyczy tylko indyjskich gatunków


No i klasyka z kluczami do oznaczania choć wiele już się zmieniło to jednak źródło wiedzy podstawowej jest niesamowite już nieżyjącego Pana - Gunnar Seidenfaden:

"Orchid Genera In Thailand VIII Bulbophyllum Thou"

i

"Notes on Cirrhopetalum Lindl"

No i jest nowa ksiązka amerykańska tej jeszcze nie mam więc ciężko mi się wypowiedzieć, ale podobno ciekawa i przydatna i z humorem napisana i o ile wiem mozna ja dostac rowniez w wersji cd:

"Bulbophyllums; the Incomplete Guide, From A to WHY?" Bill Thoms

Sa jeszcze ze dwie inne ale to głównie spisy wiec bez sensu...

A no i najważniejsze dla uprawy nie ma nic lepszego niż porady fachowców, i chyba nieocenione tu są już niestety oboje również świętej pamięci Charles and Margret Baker z ich Culture Sheets: http://www.orchidculture.com/ - można je kupić pojedyńczo dla każdego gatunku jak i po kilka, zawierają tabele uprawowe opady temperatury wilgotność specyficzne porady, opis morfologii... jednym słowem RAJ dla hodowców, wydali opracowane gatunkowo 3 książki, Orchid Species Culture: Oncidium/Odontoglossum Alliance,Orchid Species Culture: Pescatorea to Pleione, oraz Orchid Species Culture: Dendrobium, mam wszystkie choć nie wiem po co hehe, niestety o Bulbophyllum nie zdążyli wydać kompilacji, a to wielka szkoda...

pozdrawiam

Piotr




Odpowiedz Pokaż wiadomość 
Autor: KRASNAL
E-mail: kkrasnal@op.pl
Data: czwartek, 12 maja 2011 10:20:54
Piotrze powracam do tematu książki.
Która z nich posiada katalog Bulbophyllum ( zdjęcie + nazwa i opis ) Bulbophyllums; the Incomplete Guide, From A to WHY?" Bill Thomas ( jest już dostępna na Amazon ) czy Bulbophyllums and Their Allies. Pytam, bo jedna z uczestniczek IV zlotu jest właśnie w USA i może przywieść.

Pozdrawiam
Krasnal

Powrót do grupy


© Copyright 2026 Orchidarium.pl