Phalaenopsis amboinensis

J.J.Smith 1911
Podrodzina Epidendroideae
Plemię Vandeae
Podplemię Aeridinae

 

Foto: © Iwona Dorochowicz. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Phalaenopsis amboinensis

Synonimy:

Phalaenopsis hombronii Finet 1912, Phalaenopsis psilantha Schlechter 1911, Polychilos amboinensis (J.J. Smith) Shim 1982.

Występowanie:

Wyspa Ambon, dystrykt Toli Toli prowincji Ceram, w pobliżu Djangdjang na wyspie Sulawesi (dawny Celebes) w Indonezji.

Klimat:

Zanotowane skrajne temperatury to 36,1°C i 18,3°C.
Średnia wilgotność wynosi 75-85%.
Opady od 85 mm we wrześniu do 472 mm w styczniu.
Średnie temperatury (dzień/noc) latem 31-32°C/22-23°C, zimą 29-30°C/22-23°C.
Okres kwitnienia: cały rok.

Uwagi różne:

Niektórzy uważają, że Phalaenopsis amboinensis jest bardziej wymagający niż niektóre inne gatunki i powinien być uprawiany w jednakowo ciepłych i wilgotnych warunkach.

Uwagi dotyczące hybrydyzacji:

Phalaenopsis jako rodzic przekazuje masywność kwiatu, mocny kolor i eliminuje falowanie płatków okółka wewnętrznego. Kwiatostany mogą być słabe, a kwiaty o kształcie gwiazd nieciekawie rozmieszczone. Hybrydy powstałe ze skrzyżowania z Phalaenopsis lueddemanniana są zawsze białe z żółtymi lub zielonym wierzchołkami płatków. Skrzyżowanie z różową Phalaenopsis daje kwiaty różowe. W pierwszym pokoleniu nie otrzymano kwiatów w głębszym kolorze i z plamkami, jak tego oczekiwano.


 

Informacje o roślinie i kwiatach:

Wielkość i typ rosliny:

Monopodialny epifit o umiarkowanej wielkości.

Pseudobulwy:

Brak.

Liście:

3-5 na roślinie. Liście mają 25 cm długości i kształt eliptyczny do podłużnego.

Kwiatostan:

Kwiatostan ma 15-23 cm długości, a pędy kwiatowe zwykle są wygięte lub zwisają. Phalaenopsis wytwarza nowy, wiecznie zielony pęd kwiatowy co roku, natomiast stare pędy wydłużają się i czasem rozgałęziają już w drugim roku.

Kwiaty:

Kilka, a na każdym pędzie równocześnie otwiera się 1 lub 2 kwiaty. Ponieważ jednak każdy kwiatostan wytwarza kwiaty przez około 5 lat, to roślina może mieć wiele kwiatów. Pojedynczy kwiat ma 5-8 cm średnicy. Płatki obu okółków są lekko miseczkowate i mają dość ostre wierzchołki, ale zwykle są na tyle szerokie, że przy podstawie zachodzą na siebie. Kwiaty są kremowe, blado cytrynowo-żółte lub pomarańczowo-żółte i mają czerwono-brązowe prążki. Warżka jest mała.

Tłumaczenie: Grażyna Siemińska


-----------------  U P R A W A  ----------------

Temperatura:

Średnia temperatura letniego wynosi 31-32°C, nocy 22-23°C, dając różnicę dobową 8-9°C, ale w ciągu roku ta temperatura zmienia się tylko o 1°C. Zakres zmian dobowych przekracza zmiany związane z porami roku w tym siedlisku.

Światło:

10000-12000 luksów. Wskazane jest światło poranne. W naturalnym siedlisku poranki są zwykle bezchmurne, a popołudnia zachmurzone.

Podlewanie:

Rośliny powinny być stale bardzo wilgotne w sezonie wegetacyjnym. Do podlewania zaleca się ciepłą wodę, o temperaturze około 21°C. Schemat opadów jest mokro/sucho, a najbardziej suchy okres przypada na koniec lata. Wszystkie stacje klimatyczne tego rejonu, na wszystkich wysokościach, donoszą o 6 wyjątkowo mokrych miesiącach. Termin rozpoczęcia pory deszczowej jest zmienny i jest zdeterminowany lokalnymi uwarunkowaniami terenowymi oraz wpływami monsunu.

Nawożenie:

Zaleca się 1/4-1/2 dawki nawozu dla storczyków stosowanej co tydzień lub co 2 tygodnie w sezonie wegetacyjnym.

Podloże:

Mieszanina 12-16 mm kory z dodatkami zatrzymującymi wilgoć lub sphagnum z perlitem lub węglem drzewnym dodawanymi dla polepszenia przewiewności. Rośliny najlepiej przesadzać po kwitnieniu lub gdy zaczynają rosnąć nowe korzenie.

Wilgotność powietrza:

75-85%.

Okres spoczynku:

Średnia temperatura zimowego dnia wynosi 29-30°C, w nocy 22-23°C, dając różnicę dobową 7°C. Ilość wody powinna być zmniejszona tylko wtedy, gdy temperatura jest niższa, natomiast nawożenie należy zmniejszyć, gdy rośliny nie rosną aktywnie.