Dendrobium victoria-reginae

Loher 1910
Podrodzina: Epidendroideae
Plemię: Dendrobieae
Podplemię: Dendrobiinae
Sekcja: Calcarifera

 

Foto: © Grażyna Siemińska. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Dendrobium victoria-reginae

Synonimy:

Czasem pisane Dendrobium victoriae-reginae. Dendrobium coeleste Loher 1897 jest synonimem. Dendrobium victoria-reginae Loher var. miyakei (Loher) Liu & Su uważają za synonim Dendrobium miyakei Schlechter. Dendrobium victoria-reginae f. album Valmayor & Tiu 1984, Pedilonum victoriae-reginae (Loher) Rauschert 1983.

Występowanie:

Filipiny. Rośliny występują na wyspach Camiguin, Luzon, Mindanao, Mindoro i Negros. Rosną w gęstych, omszałych lasach z dębami, rododendronami, azaliami i mirtami, na wysokościach 1300-2650 m. Na wyspie Luzon spotyka się je w pobliżu Baguio w Prowincji Benguet, w pobliżu Bontoc w Prowincji Mountain, oraz w Prowincjach Ifugao, Pampanga i Nueva Vizcaya.

Klimat:

Zanotowane skrajne temperatury to 26°C i 5°C.
Średnia wilgotność wynosi 85-90% przez cały rok.
Opady od 23 mm w styczniu i lutym do 1161 mm w sierpniu.
Średnie temperatury (dzień/noc) przez cały rok wynoszą 19-22°C/10-13°C.
Okres kwitnienia: prawie cały rok, z największym nasileniem w maju i czerwcu.

Uwagi różne:

Terminy kwitnienia podane w tabeli klimatycznej oparto na doniesieniach hodowców. Rośliny kwitną z przerwami, często dwa razy w roku. Hodowcy podają, że rośliny te nie przeżywają uprawy w Manili, ale dobrze rosną w Honolulu, gdzie temperatura jest o 6°C niższa . Bardzo ważny jest stały, silny ruch powietrza, zwłaszcza gdy poziom światła jest wysoki lub temperatury wyższe.

Uwagi dotyczące hybrydyzacji:

Liczba chromosomów wynosi 2n=38. Rośliny są samopylne.


 

Informacje o roślinie i kwiatach:

Wielkość i typ rosliny:

Sympodialny epifit o wysokości 25-60 cm. Czasami osiągają wysokość nawet 122 cm.

Pseudobulwy:

Pseudobulwy mają 25-122 cm długości. Patykowate pędy są pomarańczowo-żółte i rozgałęziają się. Międzywęźla zwężają się, przy czym same węzły są rozszerzone. Pokryte są osłonkami, które z czasem obumierają. Rozgałęzienia często tworzą plątaninę korzeni i rozgałęzień. Wydłużone pędy zwisają pod wpływem własnego ciężaru.

Liście:

10-14 na przyrost. Liście mają 6 cm długości, są ostro zakończone, błyszczące i podłużno-lancetowate. Z wiekiem opadają i mają papierową teksturę.

Kwiatostan:

Bardzo krótki. Małe kiście kwiatów wyrastają zwykle z węzłów na starszych, bezlistnych pędach.

Kwiaty:

1-6, rzadziej 12 w kiści. Woskowe kwiaty mają 3-4 cm średnicy, ale nie otwierają się całkowicie. Wysmukłe płatki obu okółków są białe, a ich części wierzchołkowe są niebiesko-fioletowe. Bezdziałkowa warżka ma 5 fioletowych, ciemno niebiesko-fioletowych lub purpurowych linii. Ma ona kształt jajowaty, jest ostro zakończona, spłaszczona lub wklęsła. Tarczka jest żółta lub pomarańczowa. Napotkano klony o kwiatach białych i różowych. Nie pachną.

Tłumaczenie: Grażyna Siemińska


-----------------  U P R A W A  ----------------

Temperatura:

Średnia temperatura dnia przez cały rok wynosi 19-22°C, nocy 10-13°C, dając różnicę dobową 6-10°C. Rośliny te nie tolerują wysokich temperatur, ale mogą rosnąć dobrze w warunkach tylko nieco cieplejszych.

Światło:

15000–25000 luksów. Zaleca się światło rozproszone lub przefiltrowane. Brak danych dotyczących pokrywy chmur, ale na wyższych wysokościach w tych regionach jest zwykle pochmurno. Hodowcy podają, że nadmierna ilość światła powoduje przedwczesne opadanie liści.

Podlewanie:

Od późnej wiosny aż do jesieni opady są bardzo obfite, ale zimą jest nieco bardziej sucho. Uprawiane rośliny powinny być utrzymywane wilgotne w sezonie wegetacyjnym, ale podłoże nie może być rozmoknięte. Gdy jesienią nowe przyrosty osiągną dojrzałość, ilość wody należy stopniowo zredukować.

Nawożenie:

Zaleca się cotygodniowe stosowanie 1/4-1/2 dawki nawozu do storczyków. Od wiosny do połowy lata powinien być stosowany nawóz wysoko-azotowy, a następnie do końca jesieni nawóz wysoko-fosforowy.

Podloże:

Rośliny najlepiej uprawiać w koszykach lub zamontowane na podkładkach z korka lub deszczułkach z podłożoną poduszeczką zatrzymującą wilgoć. To sprzyja zwisającemu pokrojowi rośliny. Jeżeli rośliny muszą być posadzone w doniczkach, należy używać małych doniczek wypełnionych luźnym, szybko przesychającym podłożem. Przesadzanie najlepiej wykonywać na początku wiosny, gdy zaczynają rosnąć nowe korzenie.

Wilgotność powietrza:

Przez cały rok średnia wilgotność wynosi 85-90%.

Okres spoczynku:

Podane temperatury powinny być utrzymywane przez cały rok. Hodowcy zalecają utrzymywanie zimą w nocy temperatur powyżej 5°C. Przez okres 2-4 zimowych miesięcy opady są niewielkie, ale stała, bardzo wysoka wilgotność wskazuje, że dostępna jest dodatkowa wilgoć, której dostarczają mgły, rosa lub mżawki. Uprawiane rośliny powinny przesychać nieco pomiędzy podlewaniami, ale nie mogą pozostawać suche zbyt długo. W naturalnym siedlisku poziom światła w zimie może być wyższy.